اضافه شده در

تفاوت های طلای سفید و پلاتین در چیست؟

این روز‌ها با گسترش محبوبت فلزات گران قیمت در میان مردم بسیاری از افراد به اشتباه برخی از این فلزات را با یکدیگر اشتباه گرفته و یا حتی تفاوتی بین آن‌ها قائل نیستند، اما غافل از اینکه آن‌ها تفاوت‌های فاحشی در بین یکدیگر دارند. یکی از این دو فلز که در میان مردم طرفداران خاصی پیدا کرده اند پلاتین و طلای سفید هستند که بسیاری این دو فلز گران قیمت را یکی می‌دانند.

معرفی آلیاژ طلا سفید :

همانطور که می‌دانید فلز طلا به علت چکش خوار بودن و شکنندگی می‌بایست با سایر فلزات ترکیب و آمیخته شود تا استحکام آن افزایش یابد.
با ایجاد این ترکیب، آلیاژهایی از طلا ایجاد می‌شود.
این آلیاژ‌ها از ترکیب فلزاتی نظیر مس، نقره، نیکل و پالادیوم با طلا، حاصل می گردند.
آلیاژ طلای سفید ترکیبی از فلزات طلا ، نیکل، پالادیوم ، نقره و روی بوده که دارای رنگ طبیعی خاکستری روشن است.
برای ایجاد جلا و براقی بر روی این آلیاژ، از یک روکش رودیوم (RHODIUM) استفاده می گردد.
این روکش در مدت ۱۲ الی ۱۸ ماه از بین می‌رود و مجددا باید آن را تمدید کرد.
در برخی از موارد در آلیاژ طلا سفید ۱۸ عیار، بجای فلز روی از پالادیم استفاده می‌شود.
بر طبق درجه بندی خاص در تولید طلا ۱۸ عیار سفید، می‌بایست ۷۵۰ قسمت طلا، ۵۰ قسمت نقره و ۲۰۰ قسمت پالادیم و یا ۷۵۰ قسمت طلا، ۱۳۵ قسمت نیکل، ۸۵ قسمت مس و ۳۰ قسمت روی استفاده می‌شود.

تفاوت طلای سفید و پلاتین :

۱ – فلز پلاتین از مقاومت و وزن بیشتری نسبت به طلای سفید برخوردار می‌باشد.
۲- پلاتین به طور طبیعی دارای رنگ سفید بوده و درخشندگی بیشتری از طلای سفید دارد.
۳ – پلاتین در مقایسه با طلا کمیاب تر بوده و به همین دلیل گرانبها تر است.
۴ – فلز پلاتین مقاومت بیشتری از خود در برابر کدر شدن دارا می‌باشد.

 

اضافه شده در

طلای سفید و زرد چه تفاوت هایی دارند؟

طلای زرد با طلای سفید هیچ فرقی ندارد و هردو طلا هستند . با این حال عیار طلای سفید کمتر از طلای زرد است، زیرا فلزاتی که برای طلای سفید به کار می رود با فلزاتی که برای طلای زرد به کار می رود تفاوت اساسی دارد علت رویکرد مردم بر طلای زرد دوام فوق العاده رنگ و جلای آن است در حالیکه سایر انواع طلا پس از مدتی جلا و درخشش خود را از دست می دهند و باید آبکاری شوند.

بالاترین درجه طلای سفید عیار ۱۷ است که از ترکیب طلا و فلز پالادیم یا نقره ساخته و گاهی به آن پلاتین یا پالادیوم هم اضافه می شود.

از آنجا که طلای سفید جلا و درخشندگی خود را بعد از مدتی از دست می دهد (مقاومت در برابر تیرگی) و نیز برای اینکه آنرا سفید تر نشان دهند ، یک لایه فلز رودیم روی سطح آن اضافه می کنند که باعث درخشندگی آن مثل پلاتین و نقره که ذاتا فلزات سفیدی هستند شود.

خواص و ویژگی های طلای سفید به میزان فلزات و نسبت های به کار رفته در آن بستگی دارد. آلیاژهای مختلف طلای سفید برای اهداف مختلفی به کار می رود. مثلا آلیاژ نیکلی طلای سفید، سنگین و محکم است و برای درست کردن حلقه و زنجیر کاربرد دارد، در حالی که آلیاژ پالادیمی آن نرم و قابل انعطاف است و برای تولید جواهرات نگین دار ظریف به کار می رود.

برای استحکام بخشیدن به طلای زرد ـ چون طلا فلزی نرم است ـ معمولا از مس استفاده می شود، اما برای طلای سفید از نقره استفاده می شود.

معرفی آلیاژ طلا سفید :

فلز طلا به علت چکش خوار بودن و شکنندگی می بایست با سایر فلزات ترکیب و آمیخته شود تا استحکام آن افزایش یابد.
با ایجاد این ترکیب، آلیاژهایی از طلا ایجاد می شود.
این آلیاژ ها از ترکیب فلزاتی نظیر مس، نقره، نیکل و پالادیوم با طلا، حاصل می گردند.
آلیاژ طلای سفید ترکیبی از فلزات طلا ، نیکل، پالادیوم ، نقره و روی بوده که دارای رنگ طبیعی خاکستری روشن است.
برای ایجاد جلا و براقی بر روی این آلیاژ، از یک روکش رودیوم (RHODIUM) استفاده می گردد. این روکش در مدت ۱۲ الی ۱۸ ماه از بین می رود و مجددا باید آن را تمدید کرد. در برخی از موارد در آلیاژ طلا سفید ۱۸ عیار بجای فلز روی از پالادیم استفاده می شود. بر طبق درجه بندی خاص در تولید طلا ۱۸ عیار سفید،می بایست ۷۵۰ قسمت
طلا، ۵۰ قسمت نقره و ۲۰۰ قسمت پالادیم و یا ۷۵۰ قسمت طلا، ۱۳۵ قسمت نیکل، ۸۵ قسمت مس و ۳۰ قسمت روی استفاده می شود.

تفاوت طلای سفید و پلاتین:

فلز پلاتین از مقاومت و وزن بیشتری نسبت به طلای سفید برخوردار می باشد.
پلاتین به طور طبیعی دارای رنگ سفید بوده و درخشندگی بیشتری از طلای سفید دارد.
پلاتین در مقایسه با طلا کمیاب تر بوده و به همین دلیل گرانبها تر است.
فلز پلاتین مقاومت بیشتری از خود در برابر کدر شدن دارا می باشد

اضافه شده در

قیراط معادل چند گرم می باشد؟

از زمان های بسیار قدیم قیراط واحد سنجش وزن در تجارت جواهرات بوده و اندازه آن از مغز درختی به نام کاروب (carob) و یا بذر درخت مرجانی آفریقائی به نام کورا (Kuara) گرفته شده است.

اما چون این واحد وزن در مکان های مختلف متفاوت بود از سال ۱۹۰۷ میلادی در اروپا و آمریکا سیستم قیراط متریک (Metric Carat) را برابر ۲۰۰ میلی گرم یا ۲/۰ گرم انتخاب و مورد استفاده قرار دادند.

هر قیراط به ۲۰۰ واحد کوچکتر تقسیم شده که به آن پوینت (Points) که در اصطلاح فارسی ” سوت ” میگویند.

هر قیراط معادل یک پنجم گرم و واحد اندازه گیری جرم سنگ های قیمتی می باشد.

نام های مختلف قیراط در کشور های مختلف

رومی ها این اصطلاح را بنام (Siliqua Graeca) بکار بردند . در یونان (Keration) در عربی (Qirat) ودر عصر حاضر بوته لوبیا یا کاروب را (Carat) می نامند. رومی ها یک سکه خورد نقره یی که یک بیست وچهارم حصه طلا منجمد قسطنطنیه می باشد (Siliqua) می نامند. این۵۴.۴ (Siliqua) گرم وزن دارد، پس (Siliqua) تقریبا معادل ارزش یک (Keration) ویا (Siliqua Graeca) طلا را دارد، بعبارت دیگر ارزش ۱.۲۴(Siliqua) تقریبا یک (Keration )طلا مساوی یک قیراط(carat) میباشد.

 

 

 

اضافه شده در

روش های تشخیص نقره از بدل

تشخیص نقره  کار بسیار دشواری است. شاید برای شما هم پیش آمده که به صورت آنلاین از فروشگاهی قطعه‌ ای نقره خریداری کنید. یا شاید یک دوست، نقره‌ ای را به شما هدیه داده که از صندوقچه‌ ی قدیمی مادرش پیدا کرده است. حتی امکان دارد در میان میراث خانوادگی خودتان شئ زیبای نقره ‌ای رنگی را یافته باشید و بخواهید بدانید که واقعاً نقره است یا نه؟ پس با ما همراه  باشید تا با روش های تشخیص نقره از بدل آشنا شوید.

نقره عنصری شیمیایی و انعطاف پذیر است. نقره‌ ی استرلینگ از ۹۲٫۵ درصد نقره‌ ی خالص و ۷٫۵ درصد فلزات دیگر و عموما مس، تشکیل شده است. این نوع نقره سخت‌ تر از نقره ‌ی خالص است. اکثر محصولاتی که پوشش نقره دارند با نقره ‌ی خالص اشتباه گرفته می ‌شوند. این نوع محصولات غالبا فقط با لایه‌ ی بسیار نازکی از نقره پوشش داده شده اند. حال به بررسی برخی روش ‌های تشخیص نقره از سایر فلزات می ‌پردازیم:

نشان حک شده:

اغلب، اقلامی که به اسم نقره‌ی استرلینگ ارائه شده و به صورت بین المللی خرید و فروش می ‌شوند دارای نشانی حک شده هستند. البته در برخی موارد خبری از نشان مذکور نیست. بنابراین برای اطمینان باید از روش‌ های دیگر بهره برد.

عیار نقره:

به کمک یک ذره ‌بین قطعه ‌ی خود را بررسی نمایید. معمولاً برخی اعداد بر روی نقره حکاکی می ‌شوند. اعدادی از قبیل، ۹۲۵، ۹۰۰ یا ۸۰۰٫ این ارقام درصد نقره‌ ی خالص آن قطعه را بازگو می کند. مثلاً وجود عدد ۹۲۵ به این معنی است که ۹۲٫۵ درصد قطعه‌ ی موجود از نقره‌ ی خالص ساخته شده است.

آهن ربا:

با استفاده از یک آهن ربای قوی قطعه ‌ی مورد نظر را تست کنید. نقره یک عنصر پارامغناطیس بوده و جذب آهن ربا نمی ‌شود. یا این که فقط واکنش اندکی نشان می ‌دهد. اگر قطعه‌ ی شما جذب آهن ربا شد باید بدانید که از نوعی فولاد جلا دیده تهیه شده است. البته فلزات دیگری هم وجود دارند که شبیه نقره بوده و خاصیت آهن ربایی ندارند. پس همواره علاوه بر این آزمایش از ترندهای دیگر تشخیص نیز استفاده کنید.

یخ:

روش تشخیص نقره با استفاده از یخ فقط مناسب آزمودن سکه یا شمش نقره است و در مورد زیورآلات نقره عملکرد چندانی ندارد. نقره بالا ‌ترین خاصیت گرما رسانی را نسبت به فلزات و آلیاژهای معمول دارد. درنتیجه، می ‌توانید تکه‌ ای یخ را در دست بگیرید و روی قطعه ‌ی نقره‌ی مورد نظرتان قرار دهید. در این صورت، درست مثل این که یخ را بر روی جسم داغی قرار داده باشید به سرعت ذوب می شود.

صدا:

وقتی بر روی جسمی که از جنس نقره است ضربه بزنید، صدای زیر و زنگ مانند زیبایی را خواهید شنید. در حالی که باقی فلزات و آلیاژها صدایی بم و گرفته تولید می‌ کنند.

مواد شیمیایی:

در برخی موارد ناچارید که نقره‌ ی مورد نظرتان را با مواد شیمیایی آزمایش کنید. این کار را حتماً با دستکش انجام دهید. چرا که ماده‌ ی شیمیایی مناسب برای این کار نوعی اسید است که می ‌تواند پوست شما را بسوزاند. دقت داشته باشید که استفاده از این روش آسیب مختصری به قطعه ‌ی شما وارد می‌ کند. اگر احتمال می ‌دهید که شئ مذکور گران ‌بها باشد، باید برای تست آن ترفندهای دیگری را استفاده کنید.

برای انجام این آزمایش ابتدا باید اسید مخصوص را تهیه کنید. این آزمایش برای تشخیص مرغوبیت و خلوص نقره به کار می ‌رود. شاید نسبت به خلوص نقره‌ ی مورد نظرتان تردید داشته و احتمال می ‌دهید که با روکش نقره یا نوعی آلیاژ روبرو شوید. در این شرایط، باید از سنگ محک نیز استفاده کنید تا فلز به کار رفته در زیر روکش را تشخیص دهید.

انجام این کار اصول خاصی دارد که نخست باید با آن آشنا شوید.

سفید کننده:

در صورتی که محل کوچکی از قطعه ‌ی خود را آغشته به مواد سفید کننده نمایید به سرعت سیاه می ‌شود. دقت داشته باشید که این مورد در باره اشیائی که روکش نقره دارند هم اتفاق می افتد.

حال، با استفاده از این ترفندها به راحتی می ‌توانید قطعه ‌ی خود را آزمایش کرده و بیش ‌تر با آن آشنا شوید.

اضافه شده در

آشنایی با انواع مدل‌های تراش الماس

سنگ الماس یکی از قدیمی ترین سنگ‌های موجود بر روی زمین می‌باشند که در طول میلیون‌ها سال به وجود آمده اند.
این سنگ‌های زیبا با هنر و ابتکار جواهرسازان می‌توانند به جواهراتی خیره کننده و باورنکردنی مبدل شوند.

در ادامه انواع مدل‌ های برش الماس را معرفی خواهیم کرد.
– الماس‌های گرد (Round Diamonds)
این مدل یکی از پرطرفدارترین مدل‌های تراش الماس می‌باشد که حدود ۷۵ درصد از الماس‌های فروخته شده از نوع گرد هستند.
در این مدل تقریبا از ۵۸ تراش استفاده می‌شود که این تراش‌ها در تاج، کمر و پایه سنگ جای می گیرد.

– الماس بیضی شکل (Oval Diamonds)
این مدل از الماس‌ها بیشتر توسط خانم‌ها با دستان کوچک مورد استفاده قرار می گیرد.
حالت کشیده این الماس‌ها موجب می‌شود انگشتان دست کشیده تر به نظر آیند.

– الماس مارکیز (Marquise Diamonds)
این شکل از الماس‌ها که برای نخستین بار توسط لویی چهاردهم سفارش داده شد، مدلی کشیده با انتهای زاویه دارمی باشد و از لبخند گیرای مادام مازکیز الهام گرفته شده است.
الماس‌ها ی این چنینی اکثر اوقات به صورت یک تک نگین استفاده می‌شود.

– الماس گلابی شکل (Pear Shaped Diamonds)
این مدل از الماس در حقیقت ترکیبی از مدل‌های بیضوی و مارکیز می‌باشد.
الکاس‌های گلابی شکل بیشتر در پایه‌های گوشواره و یا مدال، به صورت آویز مورد استفاده قرار می گیرد.

– الماس قلبی (Heart Diamonds)
از این مدل الماس به عنوان نمادی از عشق یاد می‌شود.
این الماس‌ها در حقیقت مدل گلابی شکل دارند که در بالای آنها شکافی ایجاد شده است.
الماس‌های قلبی شکل می‌توانند به خوبی بیانگر مهارت برش دهنده باشند.

– الماس با برش زمردی (Emerald Cut Diamond)
در برش الماس‌ها به صورت زمردی عیوب و رنگ‌های نامرغوب آن به خوبی قابل مشاهده می‌باشد.
در این نوع برش که به صورت یک مستطیل صورت می گیرد، گوشه‌های الماس بریده می‌شود.
نام دیگر این نوع برش، پلکانی می‌باشد.

– برش پرنسسی (Princess Cut Diamond)
این مدل از برش نسبتا جدید می‌باشد و بیشتر از آن در روی حلقه‌های نامزدی استفاده می شود.
در مدل پرنسسی الماس به صورت چهار ضلعی مربع و یا مستطیل تراش داده می‌شود و برای درخشندگی بیشتر نگین، لازم است عمق الماس زیاد باشد و لذا وزن بیشتری را می‌طلبد.

 

– الماس مثلثی (Trilliant Diamonds)
این مدل از تراشیدن الماس برای نخستین بار در آمستردام انجام شد.
الماس‌های مثلثی به صورت یک مثلث گرد بوده که شامل ۲۵ زاویه بر روی تاج و تعداد ۱۹ زاویه بر روی کمر و پایه می‌باشند.

– الماس برش رادیانت (درخشنده) (Radiant Cut Diamonds)
در این روش که الماس به صورت مربع و یا مستطیل در می‌آید، تقریبا از ۷۰ تراش استفاده می‌شود.
این روش در الماس‌هایی با عمق زیاد مورد استفاده قرار می گیرد.

اضافه شده در

عقیق شجر اصل را چگونه تشخیص دهیم؟

عقیق شجر از کجا آمده است!

واژه عقیق Agate  از نام رودخانه ای به نام Achates در شبه جزیره سیسیل و در جنوب شرقی این جزیره گرفته شده  است. جایی که عقیق برای نخستین بار در آنجا پیدا شد و به گوهری با ارزش  تبدیل شد و البته خوشبختانه امروزه در اکثر کشورهای جهان قابل استخراج است. از سنگ عقیق بیشتر در زیورآلات نقره استفاده می شود که البته طرفداران بسیاری نیز به خود جلب کرده است. عقیق رنگ های متنوعی از جمله مشکی، زرد، صورتی، قرمز،سفید و قهوه ای دارد و از انواع آن می توان به عقیق شرف الشمس، عقیق یمنی، عقیق شجر و …. اشاره کرد که در این مقاله قصد داریم عقیق شجر و روش شناسایی عقیق اصل از تقلبی را مورد بحث و بررسی قرار دهیم.

دلیل نام گذاری عقیق شجر
عقیق شجر و یا دندریت به گروهی از عقیق های سفید یا کبود و در برخی از انواع یمنی سرخ گفته می شود که رگه هایی اغلب به رنگ قهوه ای یا مشکی و به شکل درخت و مناظر طبیعت و گاهی تا حدودی شبیه به حیوانات در آن به چشم می خورد. پیشینیان معتقد بودند که عقیق شجر در اثر رعد و برق تصویری از محیط پیرامون را در خود نگه می دارد و در واقع نقشی همانند نگاتیو عکاسی دارد و بسته به محل قرار گیری عقیق منظره ای متفاوت در آن خلق می شود ولی در واقع عمده دلیل پیدایش این سنگ ، رشد ساختار دندریتی اکسید منگنز در داخل سنگ عقیق به هنگام تبلور می باشد و البته قیمت گذاری سنگ های شجر اغلب به ساختار همین نقوش، اندازه ی نگین و مهمتر از همه مقدار ذوق و علاقه ی خریدار و فروشنده بستگی دارد و اغلب سلیقه ی فروشنده در میزان قیمت سنگ شجر تاثیر بسیاری دارد.

روش های تشخیص سنگ عقیق شجر اصل
امروزه در بخش های مختلفی بدلیجات نقش پر رنگی را ایفا می کنند که اگر قادر به تشخیص اصل از بدل نباشید امکان دارد سرتان کلاه برود.

از آنجا که سنگ های شجر دارای خلل و شکاف هایی میکروسکوپی فراوانی می باشند  برای رنگ آمیزی های شیمیایی گزینه ای مناسب بوده و به دلیل نقوش فریبنده می توانند در صورت عدم آگاهی توجه خریدار را به خود جلب کنند. بنابر این در صورتی که قصد خرید دارید اطلاعاتی را از متخصصین این زمینه کسب کنید. در زیر به چند روش شناسایی عقیق اصل می پردازیم.

روش اول تشخیص سنگ عقیق شجر اصل:
از آنجا که میزان سختی عقیق (فارغ از نوع شجر آن یا انواع دیگر) بیش از شیشه است در صورتی که سنگ عقیق را بر روی شیشه بکشید بر روی شیشه ایجاد خراشی خفیف می کند و در صورتی که برعکس این قضیه اتفاق افتاد در عقیق بودن آن تردید کنید.

روش دوم تشخیص سنگ عقیق شجر اصل:
از میان دو عقیق هم اندازه ، عقیق سنگین تر ، عقیق اصل است چراکه عقیق اصل چگالی بالایی دارد و در نتیجه وزن بیشتری را نسبت به نمونه های مشابه خود دارد.

روش سوم تشخیص سنگ عقیق شجر اصل :
جهان به سوی بی نظمی ست! نظم بیش از حد اغلب اوقات نشانی از دخالت انسانی دارد. عقیقی که همچون گوی شیشه ای بوده و به عبارتی عاری از هرگونه بی نظمی باشد ممکن است تقلبی باشد. عقیق اصل اغلب دارای اندکی هرج و مرج و بی نظمی در شفافیت است و بعضاً می‌توان درون آن خطوط و ابرهایی نامنظم دید.

روش چهارم تشخیص سنگ عقیق شجر اصل:
عقیق اصل در تابستان و هوای گرم خنک بوده و در سرما حس گرمی به دست شما منتقل می کند در حالی که عقیق مصنوعی تابع دمای محیط می باشد.

جمع بندی:
هنگام خرید زیورآلاتی که در ساخت آن ها از عقیق شجر استفاده شده است دقت کنید چرا که امکان دارد به راحتی سرتان کلاه برود. در این مقاله ۴ روش ساده و سریع را به منظور شناسایی سنگ عقیق شجر ارائه شد که می توان از آن ها استفاده کرد. اگر شما نیز روش خاصی در این مورد می دانید از طریق بخش نظرات با ما در میان بگذارید.

اضافه شده در

اصالت سنگ یشم را چگونه می توان تشخیص داد؟

سنگ یشم یکی از سنگ های گران بها و باارزشی است که از دو کانی جداگانه جیدیت و نفریت تشکیل شده است. این سنگ قیمتی در بیشتر موارد با سایر گوهرها اشتباه گرفته می شود. درنتیجه شناخت مشابهات گوناگون و درک چگونگی جداسازی آنها از یشم، بسیار مهم است. طیف وسیعی از گوهرهای مشابه در تلاشند تا زیبایی منحصر به فرد و ظاهر یشم  را تکرار کنند. این موضوع مبهم است و با وجود این که جیدیت و نفریت توسط بسیاری از تمدن ها مورد تحسین قرار گرفته و روی آن بسیار کار شده، هنوز نیز ماهیت واقعی کانی های تشکیل دهنده آن اشتباه گرفته شده و مشابهات آن اغلب به اشتباه به عنوان گوهر اصل معرفی می شوند.

علاوه بر نام های تجاری پذیرفته شده برای یشم، بسیاری از اصطلاحات گمراه کننده مانند “یشم مکزیکی”(Mexican jade)، “یشم ژاپنی”(Japanese jade)، “یشم جاسپر” (jasper jade) و “یشم ترانسوال” (Transvaal jade) نیز برای فروش گوهرهایی به غیر از جیدیت و نفریت در بازار استفاده می شوند. با توجه به تعدد موادی که به عنوان یشم تبلیغ می شوند، خریدار باید از نام های این شبه یشم ها و همچنین ویژگی های کلیدی شناسایی یشم، آگاه باشند.

همان‌ طور که علاقه مندان یشم هنگام خرید سنگ‌ اطلاعاتی راجب کیفیت لایه‌های زیرین آن ندارند، این احتمال وجود دارد که علاقه ‌مندان به این سنگ نیز دچار اشتباه شوند و سنگ‌ های تقلبی خریداری کنند. با چشم غیرمسلح به سختی می‌ توان سنگ‌های بی ‌کیفیت و رنگ شده را تشخیص داد که متاسفانه تعداد آن‌ها بسیار است. اغلب سنگ ‌ها شفاف‌ رنگ می‌شوند و به عنوان یشم سبز به فروش می ‌رسند. به همین علت است که رولند اوهل جواهرشناس توصیه می‌ کند: “تنها در صورت مشاوره با یک جواهرساز یا واسطه‌ی خوب می ‌توانید در برابر خطر خرید سنگ‌ های تقلبی ایمن باشید.” علاوه بر این، همانند دیگر سنگ ‌های قیمتی، شناسنامه سنگ می‌ تواند اعتبار آن را تایید کنند.

سنگ های بدلی

دسته ای از سنگ های طبیعی که به علت شباهت ظاهری زیاد به یشم می توانند به جای یشم اشتباه گرفته شوند، عبارتند از:

Serpentine، Aventurine Quartz، Glass، Grossularite Garnet، Vesuvianite،Soapstone، Australian Chrysoprase و Maw Sitsit.

این گونه سنگ ها از ترکیب دو یا سه نوع سنگ متفاوت یا یکسان ساخته می شود.

به علت تشابه بسیار زیاد جیدایت و نفرایت و نمونه های بدلی و اختلاف قیمت بسیار زیاد آن ها با یک دیگر، توصیه می شود پیش از خرید از صحت نوع آن ها  اطمینان حاصل نمایید.

مراحل آزمایش خانگی اصالت سنگ یشم به شرح زیر هستند:

روش ۱ : ابتدا سعی کنید سطح قطعه یشم مورد آزمایش را با استفاده از ناخن خود خراش دهید. یشم اصل بسیار سخت است و خراش برنمی دارد.  سطح آن حالتی صیقلی و براق با بافتی شفاف دارد.

روش ۲ : قطعه یشم را به پوست صورتتان بچسبانید. از تماس با آن باید احساس سرما به پوست شما دست دهد. از آنجا که سنگ یشم به شدت انرژی جذب می کند، هنگام استفاده و تماس با بدن دمای آن بالا می رود. این تست را قبل از استفاده انجام دهید.

روش ۳ : سوزن را مدتی زیر آب داغ نگه داشته و سپس نوک آن را به سطح یشم بکشید. اگر یشم اصل باشد، اصلا خال برنداشته و سطح ش به هیچ عنوان خراش بر نمی دارد و همچنین با حرارت آسیب نمی بیند.

روش ۴ : اگر سنگ یشم تراش نخورده خریداری می کنید سطح آن را به خوبی بررسی کرده و به دنبال لک و پستی بلندی گردید. سطح یشم واقعی تراش نخورده، هیچ وقت کاملا صیقلی و خالی از خلل و فرج  نیست. هرچند صیقلی کردن سنگ یشم هنگام تراش، هنر ارزشمندی بوده که اصولا در انحصار جواهرسازان آسیای شرقی است و ارزش آن  را چند برابر می افزاید.

در نهایت مانند تمامی سنگ های قیمتی، قابل اعتماد ترین گواه اصل بودن یشم، شناسنامه ی معتبر با تاییدیه مراجع ذیصلاح می باشد

اضافه شده در

چگونگی تشخیص سنگ فیروزه اصل!

در سال های اخیر بدل ‌های زیادی از سنگ فیروزه مانند انواع پلاستیکی، سرامیکی و شیشه ‌ای تولید و به بازار عرضه شده است. نوع رنگ، درجه سختی و واکنش سنگ به مواد شیمیایی، از روش های تشخیص سنگ فیروزه اصل است.

برای تشخیص اصل یا بدل بودن فیرزه اولین مورد خرید از مکان های معتبر است چرا که تشخیص اصل بودن سنگ فیروزه، برای افرادی عادی کمی مشکل می باشد، با این وجود توضیحات زیر می تواند در این زمینه به شما کمک کند. همچنین در ادامه، نحوه نگهداری از سنگ فیروزه آورده شده است.

نحوه تشخیص سنگ فیروزه اصل

سنگ فیروزه اصل دارای ویژگی های منحصر به فردی است که از طریق آن می توان به اصل بودن این سنگ پی برد. رنگ فیروزه، درجه سختی و واکنش سنگ به مواد شیمیایی از اصول تشخیص سنگ فیروزه است.

رنگ سنگ فیرزه

رنگ سنگ فیروزه اصل بسته به مقدار مس موجود در سنگ (ایجادکننده رنگ آبی)، کروم یا وانادیوم (ایجادکننده رنگ سبز) و آهن (ایجادکننده رنگ زرد)، در دامنه‌ ای از آبی کم رنگ تا آبی مایل به سبز و همچنین تا سبز مایل به زرد قرار می‌گیرد.  همچنین توجه داشته باشید که رنگ فیروزه اصل معمولا کمی مات است.

فیروزه های فارسی که در معدن نیشابور پیدا می شود، ماتریس ندارند و رنگ آن ها آبی یک دست است.

فیروزۀ مرغوب آن است که ، رنگ آبی آسمانی دارد ولی نه رنگ آسمانی اطراف افقی، بلکه رنگ آسمانی مخصوصاً سمت رأس آن است.

سنگ فیروزه اصل نیشابور اصولا دارای نقاط و رگه های سیاهی در پشت نگین است و یکی از روش های تشخیص سنگ فیروزه اصل نیشابور می باشد.

از دیگر شیوه های تشخیص سنگ فیروزه اصل ، این است که سنگ خریداری شده را مدت زمان کوتاهی در مقابل آفتاب قرار دهید. اگر رنگ آن اندکی تغییر کرد، این نشان دهنده تقلبی بودن رنگ سنگ فیروزه است.

درجه سختی

سختی و قدرت سنگ فیروزه اصل ۶ است و میتوان شیشه را با آن برید. البته فیروزه زمانی که از معدن استخراج می شود  نرم است و هنگامی که با مواد دیگری ترکیب می شود بر استحکام آن افزوده می شود. به همین علت برخی از انواع فیروزه دارای رگه هستند.

سنگ فیروزه قلابی معمولا از پلاستیک های فشرده ساخته می شود که به آن رنگ آبی زده اند. برای تشخیص فیروزه اصل، می توانید یک سوزن را روی فیروزه بکشید. اگر خطی عمیق روی فیروزه افتاد؛ شما با یک فیروزه قلابی مواجه هستید. در حالی که سنگ فیروزه اصل نه تنها دچار خط نمی شود، حتی به کمک  آن می توان روی شیشه خراش ایجاد کرد.

سایر نکات مهم

توجه کنید زمانی که سنگ فیروزه رنگ شده باشد، تا جلای بیشتری بدهد، از قیمت آن کاسته می شود. حتی اگر به نظر شما در زیورآلات زیباتر به نظر برسد.

فیروزه هایی که رنگ سبز داشته  و رگه‌هایی تیره دارند، از افریقا استخراج می شوند و گران بها نیستند.

زمانی که فیروزه در اثر عوامل محیطی یا شیمیایی تغییر رنگ دهد و به اصطلاح گوهرشناسان سنگ فیروزه مرده باشد، ار ارزش و خواص درمانی سنگ فیروزه کاسته می شود.

سنگ فیروزۀ اصل و مرغوب نباید نقاط سیاه و سفید داشته باشد، لکن در اغلب فیروزه ها ، لکه های سفیدی وجود دارد که اکثر مردم نمی توانند آن را ببینند و فقط اهل خبره قادر به تشخیص آن هستند . فیروزه هنگامی که در رطوبت باشد جلای خاص خود را حفظ می کند و لذا بعضی از فروشندگان بی انصاف ، فیروزه ها را داخل کوزه های پر از ماسه مرطوب می گذارند و بعد از چند مدت در معرض فروش می گذارند و مشتری با دیدن رنگ زیبایی که فیروزه پیدا کرده آنرا خریداری می کند، ولی بعد از چند روز، فیروزه جلا و درخشندگی خود را از دست می دهد.

نحوه تشکیل سنگ فیروزه

سنگ فیرزوه از گروه سنگهای آذرین می باشد و در مناطق آتشفشانی یافت می شود. بهترین نوع فیروزه، در نزدیکی سطح زمین قرار دارد. این سنگ باید کاملاً خشک شود تا استحکام داشته باشد.

معادن فیروزه که در عمق بیشتر قرار دارند، به دلیل اسیدی که ذرات آب زیرزمینی تولید می کنند، نرم می شوند و بنابراین سنگهای فیروزه در عمق کیفیت لازم و ارزش جواهر کمتری دارند. رنگ سنگ های فیروزه براساس میزان آهن و مس موجود در ترکیب آنها، از آبی آسمانی تا سبز متغیر می باشد. مهمترین معادن سنگ فیروزه در ایران و در شهر نیشابور واقع شده است. البته در برخی شهرهای دیگر مانند شیراز و کرمان نیز سنگ فیروزه پیدا می شود ولی کیفیت فیروزه نیشابور از سایر سنگ های فیروزه بهتر است.

فیروزه ای که در معدن استخراج می شود دو بخش است که به اصطلاح محلی یکی را خاکی و دیگری را سنگی می گویند . سنگ فیروزه ای که دارای رنگ بسیار روشن باشد (چغاله) ، به سنگ فیروزه ای که دارای رنگ کاملا طبیعی فیروزه ای باشد (طفول) و به سنگ فیروزه ای که دارای لکه و روی آن رگه های سیاه رنگ زیادی باشد فیروزه شجری گویند.

نحوه نگهداری سنگ فیروزه

مهم‌ترین خطری که سنگ فیروزه را تهدید می ‌کند، ایجاد خراش روی آن، آب داغ، مواد شیمیایی و شوینده‌های خانگی است و دلیل آن نیز ترکیب هیدراتی در سنگ است. برای نگهداری از سنگ فیروزه خود موارد زیر را در نظر داشته باشید:

از تماس فیروزه با کرم، روغن و ادکن پرهیز کنید زیرا موجب تغییر رنگ آن می شود.

به هنگام کار با مایع دستشویی انگشتر نگین فیروزه را از دست خود خارج کنید و از تماس سنگ با آب کلردار خودداری کنید.

از تماس سنگ فیروزه با مواد چربی اجتناب کنید.

در پایان لازم به ذکر است سنگ فیروزه، علاوه بر رنگ، بسته به شیوه تراش، اندازه و صافی آن قیمت های متفاوتی خواهد داشت. فیروزه‌هایی که به روش سنتی، با دست و ابزار از دل سنگ بیرون می ‌آیند، صاف‌تر و مرغوب‌‌ تر هستند و قیمت بیشتری دارند.

اضافه شده در

چگونه سنگ های اصل را از بدل تشخیص دهیم؟

گوهرها و کانی های قیمتی

بخش اعظم نگین ها ی جواهر را کانی ها تشکیل می دهند . و جنس بسیاری از اجناس زینتی ، از سنگ یا شبه سنگ های طبیعی است . همه ی این ها مواد متبلور شده ی معدنی هستند که در طبیعت یافت می شود . آن دسته از نگین سنگ های طبیعی معدنی را که دارای ساختار فیزیکی و ترکیب شیمیایی مشخص و یکسانی باشند ، کانی های جواهرمی نامند. و آن گروه از نگین سنگ های طبیعی معدنی را که از چند کانی مختلف تشکیل شده  اند ؛ سنگ تزیینی می نامند . فسیل ها و شبه سنگ های جواهر همچون مرجان ، مروارید ، کهربا ، صدف ، عاج ، شاخ و چوب را نیز که منشاء آلـی و غیر معدنی دارند اگر چه از کانی ها نیستند ولی; از نظرمواد تزئینی در کنار گوهرها و از جهت بلور شناسی  ( Crystallography )   در کانی شناسی علمی مورد مطالعه قرار می دهند.

روش های تجربی پیشینیان برای شناخت سنگ های جواهر

یکی از مهمترین شاخه های کانی شناسی ، شناخت جواهرات اصل از شبه جواهرات بدلی است و به لحاظ اهمیت تمایز و باز شناسی اصل از بدل است که حافظ گله می کند ؛

آه آه از دست صرافان گوهر ناشناس     هر زمان خر مهره را با دُر برابر می کنند

درقدیم شناخت تجربی، ملاک تمایز ودرجه بندی سنگ ها بود. و عمده ترین معیار های آن عبارت بودند از : درخشندگی و بازتاب های ظاهری نور همچون تلاء لوء و شفافیت یا کیفیتِ رنگ که از آن در بسیاری از نگین ها به آب دار بودن تعبیر می شد. وهم چنین وزن مخصوص ، درجه ی سختی و نوع تبلور کلوخه های طبیعی . در مورد نگین های تراش داده شده به اصالتِ مقطع و لبه ی تراش ها و چگونگی تراش سنگ نیز دقت می شد. چرا که در مقایسه ی تراش نگین ها ، خطوط مقطع ها و لبه ی تراش ها عموماً در نگین های اصل تیز و سالم است اما در نگین های مصنوعی منحنی یا لب پَر و خُرد شده اَست. زیرا سطح نگین های مصنوعی آسیب پذیر ترند . همچنین، وزن مخصوص و درجه ی سختی ، از عواملی است که در شناخت تجربی مورد توجه قرار می گرفت. عمدتاً همه ی سنگ های جواهر دارای وزن مخصوصی از ۵/۲ تا ۴ = gr/cm هستند . در نتیجه ، متناسب نبودن حجم ( یا دامنه ی نگین ) با وزن آن نشانه ی غیر طبیعی بودن آن اَست. نگین های قیمتی و نیمه قیمتی اگرچه امکان داشت در ظاهرو رنگ با مشابه خود یکسان باشند ، ولی دروزن مخصوص تفاوت دارند.

مثلاً : نگین های پولیستری ، از وزن مخصوص بسیار کمتری برخوردارند . و وزن مخصوص نگین های شیشه ای نسبت به کانی های جواهر مشابه خود کمتر اَست. درجه ی سختی بیشتر سنگ های جواهر باارزش بیش از ۵/۶ موس (Mohs ) است. مقاومت وعدم سایش نگین های گران بها در برابر عوامل خارجی ، از علل تمایز و مقبولیت آن محسوب می شود. یکی از راه های تشخیص کانی های جواهر از یکدیگر و تمیز اصل از بدل آن ، خراش دادن نگین با جسم مشابه یا سخت تر وبررسی تأثیر سایش آنها است ؛ که در گذشته بسیار مرسوم بود. نگین های اصل با درجه ی سختی بیش اَز ۵/۶ سطح شیشه ها را خط انداخته و در مقابل سایش های سوهان آهنی تا حدودی مقاوم هستند.

دوام طبیعت خنک ومطبوع کانی ها یکی دیگر از معیارهای های تجربی در گذشته بود ؛ به طوری که کانی های اصل دیر تر تحت تأثیر حرارت بدن و دست قرار می گیرند و خنکی خود را بیشتر حفظ می کنند. به این ویژگی ، خاصیت رفع عطش یا خنکی می گفتند.

تشخیص سنگ های اصل از بدل

هم اکنون با تثبیت روش های علوم تجربی در بررسی و مطالعه‌ی موضوعات طبیعی ، خواص سنگهای جواهرنیزبه صورت آزمایشگاهی مورد بررسی قرارگرفته وتحقیقات گسترده ای پیرامون آن ها صورت گرفته است .

به همین علت علوم جدید سعی دارد با بررسی دقیق و تجربی از تجزیه‌ ساختمان سنگ ها ، به دسته بندی آن ها پرداخته و روش قابل اتکایی را برای شناسایی کانی ها وبررسی خواص احتمالی هر یک از سنگ ها ارائه نماید . همچنین تصمیم دارد تا به دور از افسانه های ساختگی و نظریه های غیر قابل اندازه گیری به آثار مختلف و پنهان آن واقف گشته و از آن بهره مند شود.

سنگ ها دارای ویژگی های فیزیکی و شیمیایی خاصی هستند ؛ که هر کس می تواند با کسب اطلاعات ثبت شده از کانی ها و کسب تجربه بر مبنا مشخصه های ظاهری و ملموس ، به اصالت و مرغوبیت آن پی ببرد.

اصلی ترین راه شناسایی کانی های قیمتی ونیمه قیمتی از مشابه های مصنوعی یا کم ارزش آن ، مقایسه خواص فیزیکی و شیمیایی آن هاست که یا با مشاهده ی ظاهری تشخیص داده می شود ویا با آزمایش قابل بررسی است. امروزه اگر چه با توسعه تکنولوژی شباهت نگین های مصنوعی به اصل بیشتر شده ؛ اما ، ابزار بررسی و راه های تشخیص اصل از بدل نیز دقیق ترند. مشخصات ظاهری برای تشخیص کانی های جواهر عبارت است از: رنگ ، شفافیت ، جلا و ناخالصی های طبیعی .

 

رنگ ( Colour ) : یعنی رنگ ظاهری و طبیعی کانی که در طبیعت دیده می شود. دلیل عمده تفاوت رنگ در کانی ها ، وجود خواص فیزیکی و به طور عمده عناصر تشکیل دهنده ی متفاوت یا وجود مواد خارجی وارد شده در یک کانی است.عموم مردم کانی ها را براساس رنگ آن می شناسند . به همین جهت تقسیم بندی کانی ها براساس رنگ عامیانه ترین نوع تقسیم است .

شفافیت ( Transparency ) : امکان عبور نور از درون کانی یا مشاهده تصویر اجسام از پشت نگین که آن را نیز به چهاردسته تقسیم نموده اند: شفاف ، نیمه شفاف ، نیمه مات و مات .

جلا ( Luster ) : انعکاس نور در سطح ظاهری کانی ، که با ضریب شکست نور رابطه ی مستقیم دارد. و آن را به پنج نوع تقسیم کرده اند:

الماسی ، شیشه ای ، صمغی یا ابریشمی ، صدفی یا مرواریدی ، چرب و فلزی همچون پیریت .

محتویات و نا خالصی ها ( Inclusions ) : یعنی وجود ذرات ریز در کانی . نا خالصی ها عمدتاً به شکل دانه های ارزنی یا سوزنی ، غبارهای ابری یا پـر مانند هستند که هم جنس کانی یا از جنس کانی های دیگر می باشند. این ناخالصی ها به جز موارد خاص ومعدود بیانگر اصالت ِ کانی های طبیعی بوده و به آن ارزش می بخشند.

پدیده چند رنگی ( Pleochroism ): تفاوت رنگ هر کانی از جهات مختلف به علت تراکم نابرابر ملکولی .

مهمترین ملاک های تجربی گذشته که هنوز مورد توجه قرار دارند و عمده ترین معیار های اُپتیکی و آزمایشگاهی نوین که در کانی شناسی استفاده می شوند عبارتند از:

رنگ سائیدگی ( Color of streak ) : اثر سایش کانی یا نگین آن بر صفحه محک چینی بدون لعاب . برای شناسایی یک کانی ابتدا رنگ گرد یا خاکه ی آن را برروی صفحه ی محک چینی مشاهده می کنیم.

رَخ یا کلیواژ ( Cleavage ) : تمایل شکسته شدن کانی در امتداد پیوند های منظم ملکولی بلور.که توجه به آن برای تراش سنگ های جواهر اهمیت بالایی دارد. چرا که وجود ” رخ ” یا خط شکاف ، بیشتر کانی ها را در مقابل ضربه های حتی مختصر آسیب پذیر می سازد.

شکستگی ( Fracture ) : تمایل شکسته شدن کانی در امتداد سطوحی غیر از رَخ یا کلیواژ که مقطع این شکست به سه شکل مشاهده می شود : صدفی ، رشته ای ، ناهموار.

سختی ( Hardness ) : مقاومت سطح کانی در برابر سایش و خراش اجسام سخت که براساس جدول موهس سخت ترین آن الماس ( M 10 ) و سست ترین آن تالک یا گرافیت نوک قلم ( M 1 ) می باشد.

وزن مخصوص یا چگالی ( Specific gravity ) : میزان وزن کانی نسبت به حجم آن . D = P / V  چگالی یک کانی تابع وزن اتمی عناصری است که در ترکیب آن به کار رفته اند.

تبلور ( Crystal system ) : شکل منظم و هندسی کانی ( براساس آرایش ملکولی ) که در طبیعت وجود دارد. اجتماع اتم های یون مثبت ( کاتین ـCation)   و یون منفی ( آنیون ـ Anion )  یا خنثی ، بنیا ن آرایش ملکولی و سپس شکل منظم کانی هاست که از نظر بلور شناسی به شش گروه تقسیم شده اند:

۱ـ کوبیک Cubic 2ـ تتراکونال Tetragonal 3ـ مونوکلینیک Monoclinic 4ـ تری کلینیک Triclinic 5ـ اُرتورومبیک Orthorombic 6 ـ هگزاگونال Hexagonal

ترکیب شیمیایی ( Chemical composition ) : ترکیب عناصر سازنده هر کانی می گویند . بنابراین کانی ها یی را که دارای عناصر سازنده ی مشترکی باشند ، هم گروه می نامند . زیرا هر یک از کانی های هم گروه دارای عناصر شیمیایی اصلی هستند و در گروه خود با عناصر دیگری کم یا زیاد همراهند. که آن عناصر اضافه درتعیین رنگ و خصوصیات ظاهری کانی مؤثرند.

 

بازتاب های نوری ( Optical properties ) :

بازگو کننده آثار تابش یا باز تاب های نور برسنگ جواهر می باشند . که عبارتند از :

ـ ضریب شکست نور ( Refractive ) : نسبت سرعت عبور نور درهوا بر نسبت سرعت عبور نوراز جسم.

ـ شکست مضاعف پرتو های نور (Double Refraction) : مشاهده دو خط پس از شکست در بلور کانی؛ در امتداد خط خارجی را گویند . که ممکن است اختلاف بعضی از خطوط شکست های مضاعف بسیار اندک باشد و تنها با دستگاه مخصوص ( رفراکتومتر ) قابل مشاهده و اندازه گیری باشند.

ـ پراکندگی پرتوها ( Dispersion ): به اختلاف ضریب شکست نور ، برای پرتوهای تجزیه شده نور پس از شکست از پرتو قرمز تا پرتو بنفش گفته می شود.

طیف جذبی نور (Absorption): طیف جذب نشده از پرتو های رنگی عبور کننده از یک کانی که توسط دستگاه اسپکتروسکُپ مورد مطالعه و اندازه گیری قرار می گیرد.

تتویر یا پرتوافشانی (Luminescence): عبارت است از تداوم تابناکی پس از قطع منبع نور.اگر هر یک از کانی ها پس از قطع تابش شدید نوربرای مدت کوتاهی روشنایی تابیده شده را در خود نگه دارد به این خاصیت فلورسنسی (fluorescence) یا تابناکی می گویند. اگر این پدیده تابناکی پس از تابش اندکی نور تداوم داشته باشد آن را فسفرسانسی (Phosphorescence) می نامند.

اضافه شده در

روش هایی برای تمیز کردن طلا و جواهرات

طلا برخلاف نقره تیره و سیاه نمی شود، ولی به مرور زمان به واسطه استفاده از آن جرم و تیرگی را جذب خواهد نمود. اگر می خواهید انگشتر، دستبند، گوشواره و سایر جواهرات خود را براق و درخشان کنید، از روش های زیر استفاده کنید.

روش اول – استفاده از مایع ظرفشویی
۱ -چند قطره مایع ظرفشویی را در ظرف آب گرم (نه داغ) بیاندازید؛ سپس جواهرات خود را در آن قرار دهید. بهتر است به جای آب معمولی از آب سدیم استفاده کرد. هرگز از آب داغ استفاده نکنید، چرا که وجود آب داغ سبب ترک خوردن سنگ های قیمتی مانند اپال خواهد شد.


۲ -اجازه دهید ۱۵ دقیقه جواهرات درون مایع باقی بماند تا محلول تهیه شده به جرم های موجود در جواهرات رسوخ کند.

۳ -به آرامی با مسواکی که دارای برسی نرم است بر روی نقاط مختلف جواهر بکشید تا جرم از بین برود. دقت داشته باشید که چنانچه برس مسواک زبر باشد باعث ایجاد خراشیدگی برروی جواهر شده و از زیبایی آن خواهد کاست.

۴ -در این مرحله جواهر را زیر شیر آب گرم (نه داغ) بگیرید و به شستن آن بپردازید تا جرم ها به خوبی شسته شوند. در این مرحله نیز دقت داشته باشید که آب داغ نباشد.

۵ -بعد از آبکشی جواهر آن را بر روی یک پارچه نرم و یا یک هوله قرار دهید تا به خوبی خشک شود. تا مادامی که جواهرات خشک نشده اند از آن ها استفاده نکنید زیرا باعث حساسیت های پوستی خواهند شد.

 

روش دوم – استفاده از خمیر دندان
۱ -مقدار بسیاری کمی از خمیر دندان و آب را با یکدیگر مخلوط کنید. خمیر دندان برای پاک کردن جرمها بسیار عالیست و به سرعت جواهرات شما درخشندگی روزهای ابتدایی خود را بدست خواهد آورد. در این مرحله مقداری خمیر دندان را به یک مسواک با برس نرم زده و با کشیدن مسواک به نقاط مختلف جرمها را از آن خواهید زدود. تنها نکته ای که باید به خاطر بسپارید آن است که برس مسواک باعث خراشیدگی جواهرات شما نشود.

۲ -در مرحله آخر نیز جواهر را زیر شیر آب بگیرید و آبکشی را آغاز کنید تا جرم ها و کثیفی ها به خوبی جدا شوند.

 

روش سوم – استفاده از آب جوش
۱ -استفاده از آب جوش برای جواهراتی که سنگ های قیمتی مانند مروارید، اپال و … که بسیار ظریف هستند و ممکن است با قرار گرفتن در آب جوش ترک بخورند اصلا مناسب نیست! از این روش تنها برای تمیز کردن جواهراتی که از سنگ های بسیار محکم مانند الماس و یا جواهراتی که تماما از طلا ساخته شده اند استفاده می شوند. همچنین به خاطر داشته باشید که قرار گرفتن در آب جوش ممکن است باعث از بین رفتن چسب های به کار رفته در جواهرات شود.

۲ -برای شروع مقداری آب را درون ظرف ریخته و اجازه دهید تا به طور کامل به جوش آید. نیازی نیست که مقدار زیادی آب را به جوش آوردید همین که جواهرات در آن غوطه ور گردد کافیست.

۳ -سپس آبی که جوش آمده را بر روی جواهرات بریزید به طوری که تمام آن درون آب جوش قرار گیرد.

۴ -اجازه دهید تا آب خنک شود. اگر رنگ آب تیره شد نگران نباشید چرا که جرمها و کثیفی ها جدا شده اند و جواهرات شما درخشان! فقط تا زمانی که آب خنک نشده است به جواهرات دست نزنید و سپس به کمک یک هوله لطیف جواهرات خود را پاکنماید.